แปลไทยเป็นมคธ ข้อ ๓๙๑-ข้อ ๔๐๐

แปลไทยเป็นมคธ

ข้อ ๓๙๑-ข้อ ๔๐๐

๓๙๑. เจ้า จงไป สู่บ้าน ชื่อโน้น แล้ว กลับมา พลัน.

อสุกํ คามํ คนฺตฺวา ขิปฺปํ ปจฺจาคจฺฉาหิ.

๓๙๒. หญิง นั้น พูด จริง, คำ ของเขา อันเรา ต้องทำ.

สา อิตฺถี สจฺจํ วทติ, ตสฺสา วจนํ มยา กาตพฺพํ ฯ

๓๙๓. ภิกษุ ท. ๓ๆ อยู่แล้ว สิ้นฤดูฝน ในเมืองสาเกต ไม่ผาสุก.

ตึส ภิกฺขู สาเกเต วสฺสํ อผาสุกํ วิหรึสุ.

๓๙๔. สมณะ ค่อยๆ ไปอยู่ โดยปกติ จึงงาม.

สมโณ ปกติยา สณิกํ คจฺฉนฺโต โสภติ ฯ

๓๙๕. บุรุษ ผู้มีปัญญา ย่อมรู้ ซึ่งธรรม อันพระผู้มีพระภาค แสดงแล้ว โดยเร็ว.

ปญฺญวา ปุริโส ภควตา เทสิตํ ธมฺมํ ขิปฺปํ ชานาติ.

๓๙๖. นอน หลับ ตลอดวัน ทั้งสิ้น ประเสริฐกว่า, ตรึก ซึ่งวิตก เป็นอกุศล ไม่ประเสริฐเลย.

วรตรํ สกลํ ทิวสํ นิปชฺชิตฺวา นิทฺทายนํ , น วรเมว อกุสลสฺส วิตกฺกนํ ฯ

๓๙๗. ได้ น้อย โดยสุจริต ดีกว่า, ได้ มาก โดยทุจริต ไม่ดีเลย.

สุนฺทรตรํ สุจริเตน อปฺปภลนํ, น สาธุ เอว ทุจฺจริเตน พหุลภนํ ฯ

๓๙๘. ดูกรกุมาร ท. เจ้า ท. จงถือเอา ซึ่งศิลปะ ให้ประโยชน์สำเร็จ.

สาธุกํ กุมารา สิปฺปํ คณฺหถ ฯ

๓๙๙. แน่ะแม่ เจ้า อันชน ท. อื่น ว่า เป็นธรรม อย่า โกรธแล้ว.

มา อมฺม อญฺเญหิ ชเนหิ ธมฺมํ วุตฺตา กุชฺฌิ.

๔๐๐. คน ผู้ประกอบด้วยเมตตา นอนหลับ เป็นสุข ตื่น เป็นสุข.

เมตฺตาย สมนฺนาคโต นโร สุขํ สุปติ สุขํ ปฏิพุชฺฌติ ฯ